Buurvrouw Gerda is een jaartje geleden verhuisd naar een mooi appartement hier vlak in de buurt. Af en toe breng ik haar een bezoekje. Als je haar woonkamer binnenstapt, is het eerste dat opvalt haar klosjes. Nee, geen klosjes naaigaren, maar kantklosjes. Moet je dit even zien! Ik zou daar helemaal kukeleku van worden, maar zij kan er mee uit de voeten als geen ander. Nou ja, uit de handen dan maar. Dit zijn 142 klosjes, opgewonden met speciaal garen en kijk nou eens wat voor moois ze maakt. Ze is een heel ervaren kantklosster, maar volgt ondanks haar hoge leeftijd (begin 80) nog steeds een cursus. Aan de muur hangen ook hele mooie ingelijste werkstukjes. Het handwerken heeft ze van haar moeder geërfd, die er ook tot op hoge leeftijd plezier in had. In een kast, zorgzaam opgeborgen, heeft buurvrouw Gerda nog een prachtig werkstuk van haar moeder. Een theekleed van 90 jaar oud. Een teer kleed van tule, doorgestopt met mooie motieven. Bij Marcella heb ik wel eens iets gelezen over tule doorstoppen, maar ik had het nog nooit echt gezien. Ik vond het zo prachtig dat ik er dit logje over wilde schrijven. Het kleedje werd over het theeservies, dat op een theetafeltje stond, heengelegd. Dus het lag over iets heen en er lag niets op. Hier komen een paar foto's.

 
 
(klik op de foto om het nog beter te zien) Wat is het toch geweldig als je zulk handwerk van je moeder nog in bezit hebt.

Dank je wel Gerda dat ik er van heb mogen genieten en er foto's van mocht maken! Ik wens je nog heel veel jaren van gezondheid en ontzettend veel plezier met jouw prachtige handwerk.

Nee hoor, dit is niet mijn breiwerk! Ik heb vroeger wel gebreid, zelfs af en toe met pennen, maar in de jaren dat ik veel breide, was dat op de breimachine. Dubbelbeds met ponskaart. Ik had er wel vreselijk veel plezier in. Nu ligt hij al jaren keurig ingepakt in een van onze kruipkasten.

Nee, dit breiwerk is van Marjan B. Jammer genoeg heeft ze geen site, maar ik mocht het van haar laten zien. Ik ontmoette Marjan voor het eerst een paar weken terug bij Joke thuis. Kijk hier maar eens. We hebben wel regelmatig mailcontact en dat komt weer door de siggy's. Zo gaat dat.
De lange lap is de zijbaan van een deken in wording. Deze is al 2 meter lang en afhankelijk van hoe de middenbaan qua patroon gaat worden, wordt hij misschien nog iets langer. De 2 afwerkranden voor onder en boven heeft ze ook al gebreid. Ik vind het een superprestatie, ik zou het nooit voor elkaar krijgen.
Hieronder laat ik nog 2 close-ups van het breiwerk zien.

Nee, niet wat ik in mijn schoentje vond, maar wat ik in mijn In-box vond! Vinden jullie het geen plaatje?! Hij komt jullie misschien een beetje bekend voor en dat klopt. Sylvia P. was helemaal verliefd op de tas die in mijn rechter zijbalk staat. Ze wilde graag iets samen met haar dochter en schoondochter maken en vond die tas zo’n leuk idee. Dus even een mailtje en "Ja hoor, natuurlijk ga ik het patroon voor je zoeken". Gelukkig had ik het tijdschrift nog, eentje van jaren terug. Daarin stond een quilt met deze soort logcabin blokken. Sommige grote, die verknipt zijn en andere, klein en heel klein. Ik heb er toen een tas van gemaakt. Ze zijn dus met z’n drietjes gezellig aan de gang gegaan en die van Sylvia is klaar en zie je hier. Ik vind hem super geworden! O ja, Sylvia zei er bij dat de kleur op de foto blauw lijkt, maar dat die in werkelijkheid paars is.