Mijn koffertje met herinneringen is weer aardig aangevuld. Ik was de afgelopen dagen ver van huis, maar dicht bij een plaats waar ik 2 weblogvriendinnen kon opzoeken. Marga, die ik nog nooit ontmoet had en Anita, die ik 2x kort had gezien. Zó leuk om eens te zien en te proeven waar ze leven en wonen. En natuurlijk om in het echt te zien waar ze mee bezig zijn.
Eerst naar Marga. Koffie met heerlijk appelgebak en gezellig met haar en haar vriendelijke DH gebabbeld. In hun woonkamer hangt haar Liannes House. Oh, wat is die mooi!! Zo perfect en fijntjes genaaid en geborduurd. Helemaal in harmonie.
In haar naaikamer liet ze mij haar Antieke van Guute zien. Het was voor het eerst dat ik deze quilt in het echt zag. Ook zó mooi. Ze is ook nog bezig met een andere quilt. Die laat ze op een foto op haar eigen site aan me zien. Even gaan kijken hoor! Alles met de hand. Toen de poppenbedjes en trappelzakjes voor de babyborn bewonderd. Intussen begon het in huis steeds lekkerder te ruiken: haar DH had een hartige taart gebakken voor de lunch. Mmmmmm, gesmuld! En nog een hele tijd met elkaar gepraat. Marga en Cl. ik vond het heerlijk bij jullie! Héél erg bedankt!
Daarna een kilometertje of 8 rijden naar Anita.
Daar werd ik enthousiast ontvangen door haar, maar ook door haar geweldige hond van formaat XXL. Een prachtbeest! We waren direct goeie maatjes.
Ook met Antia heerlijk gebabbeld over van alles en nog wat. Haar naaimachine bewonderd en ook haar allereerste quilt. Anita zou Anita niet zijn als ze geen tas had klaar staan met calligrafiespulletjes voor Chago. Hij is er superblij mee! Natuurlijk wilde ik een foto maken van baasje en hond en daar moest wel wat quilterigs bij, maar hond lag (stond) dwars en wilde al haar aandacht en vertikte het om in de lens te kijken. Dan maar zo. Anita, ik heb bij je genoten, dank je wel!
Terug naar mijn zus, waar ik logeerde.
Maar we zijn er nog niet met de herinneringen. Zaterdag op de terugweg, kwam ik langs Rouveen, je weet wel, waar de winkel van Stegeman is. Die kon ik niet overslaan….. Maar ik wilde ook naar een antiek-curiosa-vooralrommel boerderij daar vlakbij. Heerlijk vind ik dat, om daar te grutten. Je hebt daarna wel last van je nek, want die moet je in alle standen draaien.
En toen zag ik de Tea Drinker! Schattige kleine theekopjes van dat oude blauwe servies. En nu komt de échte Memory. Op een hoek van de tafel in de woonkamer had mijn moeder áltijd het theeblaadje staan. Een eenvoudig driehoekig houten blaadje met kleedje en glas. Daarop het theelichtje met theepot, melkkannetje en suikerpotje. Allemaal van de Tea Drinker. Elke middag uit school stond de thee daarop klaar. Zo lang die tafel bestond, eerst in mijn ouderlijk huis, later bij ons thuis toen mijn vader bij ons woonde, stond dat blaadje dáár.
De theepot sneuvelde, het suikerpotje verdween, maar het kannetje bleef en staat nu hier thuis met blaadje en theelicht op het buffet. Nooit heb ik meer zo'n theepot of suikerpotje gezien. Wel kreeg ik een keer van mijn dochter een kommetje waar nu de suiker in gaat. En ik patchte er een theemuts bij die al aardig verschoten is. En nu zag ik die theekopjes!! Allemaal gaaf. Maar ze ginger per set van 6……….en dat was een beetje té duur. Toen zag ik nog één klein soort bekertje. Ha!! En die staat er nu bij. Een beetje beschadigd, maar dat is het kannetje ook, dus ze passen goed bij elkaar.