Ze zitten er weer aan, de laatste 15 siggy's die ik heb ontvangen.
De zijkantjes moet ik nog afwerken. Hij begint op een xe9chte rol te lijken en is nu 3,20 meter lang. Ik wil doorgaan tot minstens 5 meter. Dat betekent dus ook doorgaan met sparen.
En nu ga ik gauw nog even de tuin in, vandaag kan dat weer, hoera!
PS Engeltje van het vorige logje is af, weggevlogen en inmiddels veilig aangekomen. Kijk maar eens bij haar….
"Engeltje, engeltje, ga je ergens naar toe?"
"Ik ga op reis, ja, maar ik weet nog niet hoe".
"Engeltje, engeltje, waar ga je dan heen?"
"Dat kan ik niet zeggen, dat weet 'moeder' alleen".
"Engeltje, engeltje, wanneer ga je dan?'
"Als ik hxe9lemaal af ben en weg vliegen kan!"
Engeltje is gemaakt met een patroontje dat ik een poosje terug van haar kreeg.
Iedereen een heel fijn en gezellig weekend en een groet van mij.
Jullie raden nooit waar ik vanmorgen in heb gezeten……………..juist, in zo'n T-Ford! Uit 1930. Ik was even bij Marjan B. een paar patroontjes halen. Zij is een bezige bij, maar haar man weet er ook wat van. In zijn garage staat zo'n geweldige prachtige oldtimer. Met zo'n heerlijke schorre toeter en mechanische flap-richting aanwijzsers. En natuurlijk een koffertje achterop. Ik weet vrijwel zeker dat ik daar over een tijdje een speciaal logje aan ga wijden.
In mijn tuin hing vandaag nog iets ouds: dit schortje uit begin vorige eeuw. Gister kreeg ik dit van een vriendin die ik lang niet gezien had. Zij kreeg het van 'buurvrouw Besse'. Kijk eens naar het prachtige haakwerk, zo fijntjes. Het schortje is weer een aanwinst voor mijn Idylle.
Toen heb ik nog maar even iets aan het lijntje gehangen. Een paar werkjes van mijn moeder uit ongeveer 1918. Was ze toch pas 15 jaar!
Tot slot nog iets over de uitspraak van de rechtszaak, die is eindelijk binnen. De jongeman is (gelukkig) vrijge-sproken van opzet, maar moet wel een geldboete betalen en verder heeft hij een voorwaardelijke ontzegging van zijn rijbewijs voor een aantal maanden en 2 jaar proeftijd. Toch niet misselijk. Voor ons was alleen de schuldvraag belangrijk. Hij kan het nu gelukkig afsluiten.
Ja, je ziet het goed: Chris is aan het hexen!! Een paar maandjes terug had ik me net op Quilt & Zo geabbonneerd en de eerste de beste keer dat ik het blad binnen kreeg, stond daar de Variahex in. "Oh, wow", dacht ik. Ik was gelijk enthousiast. "Daar ga ik wat mee doen, met m'n rode lapjes". Dus af en toe maak ik er eentje, lekker als afwisseling. Hier zit ik nog lekker buiten in het zonnetje, dat kan je wel aan het licht zien. Vorige week was het zxf3 donker, leek wel herfst. Toen heb ik heerlijk binnen zitten prutsen.
Ik ga niet zo heel veel hexjes maken. In het midden van het quiltje komt xe9xe9n grote hexagon van 19 kleintjes. Ik ben er nog over aan het denken hoe ik verder ga. Maar het begin is er.
O ja, nog een dingetje. De malletjes print ik met deze site, de link kwam ik een keer tegen bij haar.
Allereerst wil ik iedereen bedankten voor de fijne reacties op mijn vorige logje!!
We hebben nog geen uitspraak over de rechtszaak. We hadden een tijd opgekregen om te bellen, maar omdat er nog niets op papier stond, konden ze ons niets zeggen. Ook onze verzekering had al gebeld, maar ook zij kregen niets te horen. Maandag opnieuw bellen. Wel heel vreemd. Ik neem aan dat de jongeman wxe9l het vonnis gehoord heeft. Dat hoop ik voor hem, omdat hij ook moet weten waar hij aan toe is en het hele gebeuren nu kan afsluiten.
En nu is het weer eens tijd voor een siggy update. In de afgelopen weken heb ik er weer 6 bijgekregen.
Maatje heeft naast quilten en kaarten maken ook machine borduren als hobby. Vandaar deze prachtige vlinder! Nella heeft een enig borduurwerkje van haar siggy gemaakt. Borduren was haar eerste liefde. Dat doet ze al sinds ze heel klein was. Ze geniet van de siggy-ruil omdat het haar in contact brengt met zoveel verschillende mensen over de hele wereld. Van Sunny kreeg ik 'stoffige' groetjes! Ze houdt van knutsels en frutsels. Dan een siggy om op te eten! Peggy kan van chocolade smullen, want Belgixeb staat natuurlijk bekend om z'n heerlijke chocola. Van Mia, ook uit Belgixeb kreeg ik een mooi geborduurde roos. Zij heeft het quilten in 1979 in de USA geleerd en is nog steeds actief in de Belgische Quilters vereniging. Als laatste de siggy van Arianne. Met een mooi symbool: de knotwilg, karakteristiek voor de omgeving waar ze woont. Symbool voor de mogelijkheid op steeds te kunnen vernieuwen op basis van oude waarden. Ze schrijft:
"Knotten leidt tot nieuw leven, beknotten niet!"
Een hele mooie uitspraak!
Kijk eens: het eerste quiltje dat ik niet vxf3xf3r het quilten apart heb gedubbeld, het eerste quiltje dat ik op het frame heb doorgequilt. Terwijl je bezig bent, ontstaat de sandwich.
Ik had hem al op stapel staan, maar heb hem uiteindelijk voor een lieve vriendin afgemaakt. Een paar maanden terug hoorde zij dat ze een ernstige vorm van borstkanker heeft en ze doorloopt nu een intens traject van chemo en later ook nog bestraling. Dat heeft me vreselijk geraakt. Ook omdat ik me gedeeltelijk kan voorstellen waar ze doorheen gaat. Vier jaar geleden werd ik er zelf mee geconfronteerd, alleen veel minder ingrijpend en ernstig.
Terwijl ik met dit quiltje bezig was, zag ik er een heleboel symboliek in waarmee ik haar wilde bemoedigen. De kleuren passen helemaal bij haar en de bloemetjes doen me denken aan haar geweldige tuin. Ze is een fantastische tuinierster. Het Flying Geese patroontje doet me denken aan 'vleugels'. Er zijn heel wat bijbelteksten die ons vertellen dat we, net als het jong van een arend, mogen schuilen onder de vleugels van de Vader. Of dat een ouder xf3nder het arendsjong gaat vliegen, zodat hij niet valt. Zo wil God ons ook dragen. In oud-bijbelse tijd droegen mannen vaak een wijde mantel die hij met zijn arm kon uitspreiden en om een beschermeling kon heen slaan. Daar was je veilig. Vandaar ook de symbolische beschrijving: onder de 'vleugels' van de Schepper.
Het kabelpatroontje in de tussenbanen lijkt op het 'drievoudige snoer', ook een bijbels beeld: de verbondenheid van 2 mensen xe9n God (dat beeld wordt vaak bij huwelijken gebruikt). Ik gaf het quiltje de naam: Onder Zijn Vleugels. Het is inmiddels weggevlogen en veilig bij mijn vriendin aangekomen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit logje met trillende vingers heb zitten schrijven, dat gebeurt me nooit. Dat komt, denk ik, ook omdat het behoorlijk persoonlijk is. Hoop dat jullie het me niet kwalijk nemen.
Vanmiddag horen we de uitspraak van de rechtszaak.
Sinds kort hebben wij er een huisgenoot bij. We hebben geen groot huis, maar ik heb geleerd dat je gastvrij moet zijn, dus… Deze meneer woonde alleen, was hxe9xe9l klein behuisd en de mensen in de omgeving moesten echt wel op hem letten. Ze zorgden voor voedsel en als ze zagen dat zijn ramen weer ondoorzichtig waren, werden ze schoongepoetst. Maar het ging niet meer. Meneer had het soms benauwd en de zorg voor hem werd een te grote belasting voor de omgeving.
Goede vrienden van ons brachten hem daarom vorige week met de auto naar ons.
"Hij heet Edelachtbare", vertelden ze ons. Mmmmm, vreemde naam, maar wel hxe9xe9l toepasselijk op dat moment. De dag daarvoor waren we namelijk in het Gerechtsgebouw voor een rechtszitting. Dat was nog n.a.v. Chago's ongeluk vorig jaar. Ik kan wel zeggen dat ik weer een ervaring rijker ben! Ik had nog nooit zo iets meegemaakt. Je wordt er eerst helemaal gescreend, net als bv. op Schiphol. Het was een 'meervoudige kamer'. Daar had ik ook nog nooit van gehoord. Omdat het een strafrechtelijke zaak was, van het OM versus de jongeman die Chago aanreed, was er een meervoudige kamer nodig. Dat wil zeggen, meerdere rechters, griffier, officier van justitie, advocaat. Wij mochten er als slachtoffer bij aanwezig zijn. Het duurde ruim 1,5 uur! De uitspraak komt volgende week.
Maar nu terug naar Edelachtbare. Hij voelt zich inmiddels helemaal thuis en is door alle huisgenoten ook helemaal geaccepteerd. Je zou kunnen zeggen dat hij zich 'als een vis in het water voelt'. En nu willen jullie natuurlijk zien hoe Edelachtbare er uit ziet? Hier is een foto van hem, genomen in zijn vorige woning:
Hij heeft nu een paar kubieke meter tot zijn beschikking en zwemt waardig met zijn prachtige staart als een echte Edelachtbare in onze vijver!
We zijn al weer een poosje thuis, maar ik denk nog steeds met plezier aan ons weekje Moezel. Prachtig! Ongeveer 200 km kronkelt de Moezel door het idyllische Moezeldal richting Koblenz. Hoog boven een van de scherpste bochten van de rivier stond ons appartementje met een schitterend uitzicht.
Aan weerszijden van de rivier strekken zich, soms tegen steile hellingen, eindeloos de wijngaarden uit. De wijnstokken keurig in rijen. Soms vraag je je af hoe het mogelijk is ze te verzorgen, zo steil. We hebben mooie tochtjes gemaakt meekronkelend langs de oever en genoten van de enige stadjes waar je door rijdt. Zo leuk, de huizen met vakwerk en natuurlijk bloembakken vol met zomerbloemen. Je kent dat wel. Natuurlijk waren we ook in Trier, de oudste stad van Duitsland.
Op deze foto kan je goed de rotsen zien. In Trier kwamen we op de valreep een kleine stoffenwinkel tegen, waar ik een paar stofjes vond die ik heel goed kan gebruiken.
Het weer was heel afwisselend met soms van die geweldige spannende luchten.
Ik heb ook weer eens heerlijk gelezen! Ik had 3 behoorlijk dikke boeken mee en 2,5 waren er uit.
Nou moet ik jullie nog xe9xe9n foto laten zien die ik in de vakantie heb genomen. Ik vertelde toch dat Missie Jones met ons mee zou gaan?! Hier zit ze dan, lekker in de schaduw:
Oh oh, wat was het gezellig met haar en wat heeft ze genoten! Ze had nu eens niet haar 'saaie' effen werkjurkje aan, maar een heel gewaagd jurkje met bloemen. Wel helemaal gesloten tot aan haar kin, maar het was ook niet warm genoeg voor iets bloters. En ja, je ziet het goed, zelfs haar hondje mocht met ons mee. De poes was van daar en kroop spontaan op haar schoot. En als je hxe9xe9l goed kijkt, met je neus op het scherm, zie je misschien een superlekker aardbeien gebakje met een enorme toef slagroom er op!
En wat vind je van dit mandje bloemen? Dat werd gister nog bij ons afgegeven met een kaartje er bij als dank voor de heerlijke tijd die ze gehad heeft. Je merkt het wel: ik kan Missie Jones niet meer missen!
Zo, en nu ga ik me maar eens storten op al de berichtjes die ik in de afgelopen weken gemist heb…..
Maar eerst nog even een update van mijn Amish Quilt. Er zijn toch weer 4 blokjes klaar. Blijven er nog 40 over…..
Nummertje 78, de Haystack Supper. Zo'n naam is niet te vertalen, vind ik. Het omschrijft weer zo'n specifieke gebeurtenis van deze Amish gemeen-schap. Het was een feestelijke bijeenkomst om geld in te zamelen voor de medische zorg van een van de buurtbewoners. Hij had een ongeluk gehad met de zaagmolen. De kinderen maakten 'hooibergjes' van maxefs chips met hamburger, groenten en kaas. Rachel en anderen maakten er salsa bij. Klinkt goed!
Nummertje 79, de Roof Frolic. Ook weer zoiets. Lydiann schrijft in haar briefje over het dak van de schuur van iemand dat door een tornado is verwoest. Heel veel mannen en jongens helpen in xe9xe9n dag dat te repareren. 's Avonds komt de rest van de familie en dan wordt er natuurlijk gegeten! Meer dan genoeg kip, groenten, aardappels, vers brood en allerlei soorten pasteien. Maar ze vertelt ook dat ze haar kleine Mandjesquilt af heeft.
Nummertje 80 is wel duidelijk: de Wasmachine. Het zal je maar gebeuren! je bent lekker bezig met de was, en ineens neemt je nieuwsgierige kat een sprong …. hupsakee, daar belandt hij in het water. Je haalt hem er uit, droogt hem af en denkt: dat doet hij nxf3xf3it meer. Dan begin je te mangelen en je ziet ineens een kattenstaartje meegaan ….. Gelukkig ben je nog op tijd en nu heeft hij zijn lesje wel geleerd. Dat overkwam Martha.
Tot slot nummertje 81, Diagonale Patches. Rebecca's dochtertje Sadie is nu 2 maanden oud. Vandaag kwamen de 2 grootmoeders op bezoek. Ze hadden wat stof en bruin papier bij zich. Rebecca tekende op het papier een patroontje voor een jurkje en in no time hadden de oma's 3 nieuwe jurkjes genaaid. Daarna bekeken ze de vierkantjes die Rebecca over had van haar Sunshine en Shadow quilt. Legden die in diagenale rijen, naaiden ze aan elkaar en daar zat Sadie al op het topje. Zo snel!
De rest van deze maand neem ik blogvrij! Beetje vakantie vieren. In de 2e helft van juni gaan we ook een weekje Moezelen. Heerlijk. En nu het leuke: ik vertelde toch over een plannetje voor Missie Jones? Wel, ik heb haar gevraagd om met ons mee te gaan! Kan ze lekker eens rustig in een makkelijke stoel zitten genieten van al het moois om zich heen. En ze doet het, ze gaat mee! Ik zal een foto van haar maken hoor.
Intussen genieten we hier thuis ook al van al het moois in de tuin. Planten, bloemen, struiken en de vruchtbomen, alles doet het goed. Zelfs het gras wordt weer groen na de regen en ons mereltje is samen met haar mannetje de hele dag in de weer om haar 4 jongen te voeden. Ach, wat is dat toch schattig. Soms zit ze bijna op mijn voet. De jongen maken steeds meer kabaal. Uit het raam van onze bijkeuken kan ik net hun bekjes zien. Het nest zit tegen de muur aan in de vuurdoorn.
Het wordt hier dus even stil. Ik wens jullie allemaal hele fijne, zonnige weken met veel plezier en zegen!
Doorgaans is de maandag wasdag bij mij, Weet niet waarom, maar dat is nou eenmaal zo. Vorige week had ik zomaar op een andere dag wasgoed aan de lijn. Nou ja, wasgoed …… Het was meer voorkrimp en kleurtest was. Kijk het maar eens vrolijk hangen. "Echt weer kleurtjes voor Chris", zal je nu wel denken. Haha, nee hoor. Dit zijn lapjes waar buurvrouw Diet ineens mee aan kwam zeilen. Ze had ze gekocht in deze winkel en was er helemaal weg van. Ze wilde er wel eens iets van maken. Ooit.
Direct schoot het door mijn gedachten: als ik nou eens iets voor haar ….. Even laten bezinken en iets uitdenken en toen naar haar toe gestapt. "Diet, als ik nou eens iets leuks voor jou maak, een quiltje met die schaduwblokken, dan komen de patroontjes op de lapjes goed uit". Dat viel in goede aarde. We hebben afgesproken dat het een kleedje voor een tafel wordt. Ik heb er wat rustige stof voor de randen en de schaduw bijgekocht. De blokken zijn al allemaal genaaid en gaan binnenkort met de sashings aan elkaar. Het wordt in ieder geval een vrolijk en fruitig geheel.
Ik heb ook weer een paar leuke siggy's gekregen:
Eentje van Barbara die patcht, quilt en ook graag fotografeert. De volgende komt van Helma. Zij werkt parttime in een quiltwinkel en doet vrijwilligsters werk voor UNICEF. De derde is van Josita. Zij quilt al jaren, maar houdt ook van breien, lezen en nog veel meer. Dames, heel erg bedankt, ik ben er weer blij mee en mijn verzameling groeit nog steeds.
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.